Putten

We zijn weer 'back to our roots': we wonen weer in het buitengebied van Putten! Oké, het is maar voor 2 weekjes, maar het is wel grappig om weer terug te zijn. Vijf jaar geleden zijn wij begonnen in Putten, we hadden daar een leuk huisje in het buitengebied. We hebben een knus en gezellig bakhuisje bij een grote boerderij.

De tweede term op school was vorige week al afgelopen, maar afgelopen week hebben we de ochtenden gewerkt voor school. Op die manier hebben we een klein beetje geld verdiend. Gistermiddag zijn we teruggevlogen naar het 'vasteland'.

Nieuw Leven

We hebben het een aantal weken geheim moeten houden, maar we zijn blij dat we nu eindelijk bekend kunnen maken dat we in september een baby verwachten! Wij weten het al sinds 15 januari, de dag waarop we een zwangerschapstest hebben gedaan. De afgelopen weken ben ik (Tanja) erg misselijk geweest en heb vele uren overdag in bed doorgebracht. Gelukkig had een Nederlandse medestudente een hele stapel 'Ouders van Nu' voor me, dus ik heb me niet echt verveeld.

Vorige week woensdag zijn Robin en ik naar het ziekenhuis geweest voor een echo. Het was erg bijzonder om te zien dat er daadwerkelijk een klein mensje in je buik zit! Aan de buitenkant zie je namelijk nog helemaal niks. We konden het hartje zien kloppen en de armpjes en beentjes zien bewegen.

Geshockeerd

Ik blijf terugkomen op het vak Social Anthropology dat ik volg. Het is erg interessant. Zo is het onderwerp van deze week vrouwenbesnijdenis, wat nog veelvuldig voorkomt in Afrikaanse landen. We hebben er vrij veel over moeten lezen en de literatuur neemt vaak geen blad voor de mond! Tijdens het lezen zat ik soms met een open mond, soms met wijd open ogen en soms met een blik van afgrijzen op mijn stoel. Het is verschrikkelijk wat jonge meiden in sommige culturen moeten doormaken voordat ze als 'volwassen' gezien worden en een geschikte huwelijkskandidate zijn. Vandaag moesten we presentaties geven over hoe wij zouden reageren wanneer wij in zo'n cultuur zouden werken. Zouden we het afkeuren? Wat voor onderwijs zouden we geven? Zouden we het vervangen door een andere ceremonie? Heel erg interessant. Het maakt al eeuwen onderdeel uit van hun cultuur en zij zien het als iets belangrijks en onvermijdbaars.

2 weekendjes weg

We doen ons best om de website up-to-date te houden, maar de dagen en weken vliegen voorbij. Vooral ook omdat we de afgelopen twee weekenden er even tussenuit zijn geweest. Heerlijk, even wat afwisseling in omgeving en eten.

Het eerste weekend waren we bij tante Grace, die aan de zuidkust woont. We hebben niet veel gedaan, gewoon genoten van de rust.

Afgelopen weekend waren we op een conferentie over Azië, super interessant en inspirerend. Dit weekend was in een conferentiecentrum drie uur naar het noorden rijden van hier. We waren met 7 anderen van onze school. Ook leuk om daar zoveel mensen te spreken die dezelfde interesse hebben als wij. En we hebben zaterdagavond buiten een uur naar de maan staan staren, aangezien er een totale maansverduistering te zien was.

En nu dus weer aan de studie. Nog 1 week te gaan vóór de grote deadline-dag. We moeten nog heel wat verslagen schrijven, maar vanavond eerst een girlie-night!

Pancake Day

De opdracht voor social anthropology (waarover ik schreef op 22 januari) had ik niet helemaal goed uitgevoerd en mijn bevindingen waren niet geschikt voor een werkstuk. Dat betekende dus dat ik een andere cross-culturele ervaring moest opdoen.

Samen met twee andere studenten reisden we af naar het dorpje Olney, 75 minuten rijden met de auto. Olney is de plaats waar de Engelse traditie van pancake racing is begonnen. Vlak voordat de vastentijd begint, moeten alle eieren, meel en suiker opgemaakt worden. Daarom worden er op Shrove Tuesday pannenkoeken gebakken en overal in het land pancake races gehouden.

Ik had een hele grote verwachting van dit spektakel, zeker omdat we naar de plaats gingen waar het allemaal begonnen was. Helaas viel het vies tegen: het was gewoon één race die ruim één minuut duurde. Verder waren er weinig festiviteiten in het dorp, met uitzondering van een kerkdienst, die we dus maar hebben bijgewoond.

Gelukkig had ik wel genoeg geobserveerd om een werkstuk te kunnen schrijven, dus dat is nu wel geslaagd.

Mijn eerste voetbalwedstrijd

Zoals veel mensen weten heeft Robin in zijn jeugd aan een grote variatie van sporten meegedaan (volleybal, korfbal, judo, tafeltennis, en meer), maar geen voetbal. Uiteraard wel mel met vrienden, maar nooit echt...

Het moment is toch aangebroken, een halve week geleden heb ik mijn debut gemaakt voor 't schoolteam. Voor mensen die een beetje verstand van voetbal hebben, mijn positie was centrale verdediger. Het was hier behoorlijk koel, maar desondanks heb ik toch een leuke wedstrijd gehad. (Omdat knikkeren belangrijker is dan de knikkers, zal ik niet uitwijden over onbelangrijke zaken als de rust- en eindstand).

British Red Cross

Afgelopen maandag was er grote vreugde bij Robin en Tanja. Na vier middagen gevuld met praktijk, theorie en veel oefenen heeft Robin zijn EHBO-diploma (heet hier 'Basic First Aid') gehaald. Tanja voelt zich nu veel veiliger bij Robin.

Tot op heden heb ik nog niet veel in echte situaties kunnen oefenen, maar misschien komt dat nog. Ik heb onder andere geleerd: stabiele zijligging, wonden en breuken verbinden, hartmassage, mond op mond beademing, slagaderlijke bloedingen, stikken, shock en nog meer...

Uitzicht

Vanuit onze kamer hadden we uitzicht op een schitterende, grote boom. In de herfst zagen we dagelijks zijn kleur veranderen: van groen, naar rood, naar geel. En toen hij eenmaal kaal was, kon je er altijd wel wat eekhoorntjes in zien rondlopen.

Vorige week zaterdag hoorden we plotseling een hevig gekraak. Zonder dat er zichtbare aanleiding voor was, het was windstil, had de boom besloten om ermee op te houden en was omgevallen. Hoe gek het ook mag klinken, de rest van de dag waren we echt een beetje in de rouw.

Sneeuw

Vanmorgen hadden we een leuke verassing bij het opstaan: het hele terrein was bedekt met een laagje sneeuw. Onvoorstelbaar wat er met mensen gebeurt als ze sneeuw zien: ze gaan helemaal door het lint. Grootse sneeuwgevechten vonden de hele ochtend plaats; de meeste leraren en zelfs de directeur deden mee. Ontbijt was een chaos. Je zou denken dat je in de eetzaal veilig was, maar nee: mensen namen ongegeneerd sneeuwballen mee naar binnen en bekogelden de mensen die rustig aan het ontbijten waren.

Social Anthropology

Ik (Tanja) volg een vak Social Anthropology. Het is goed om te beseffen dat we met een Westerse 'bril' naar deze wereld kijken en om te leren om in de huid van een ander te kruipen. Zo heb ik gelezen dat materialisme, privé-eigendom, vooruitgang, wetenschap, vooruitkijken, meetbaarheid, individualisme en gelijkheid typisch Westerse dingen zijn.

Een opdracht voor dit vak was om een cross culturele ervaring op te doen en daarbij observaties doen. Ik heb ervoor gekozen om het nuttige met het aangename te combineren; daarom zijn Robin en ik gisteren naar Soho in Londen geweest. We hebben bij een Chinees restaurant gegeten waar vrijwel alleen maar Chinezen zaten. Daar hebben we de gasten en het personeel geobserveerd. Welke taal spreken de personeelsleden onder elkaar? Welke taal spreken ze naar hun klanten? En welke taal spreken de klanten onder elkaar? Wat bestellen de klanten? Hoe eten ze? Hoe lang duurt een maaltijd?

Mijn opvallendste observaties waren dat er erg veel Chinees wordt gesproken. Daarnaast viel op dat iedereen, zonder uitzonder, een pot thee bestelt voor bij het eten. Tenslotte viel op hoeveel haast ze hadden bij het eten. Zelfs gezinnetjes en groepen vrienden stonden na 20 minuten weer buiten. En dat terwijl in Nederland het minimum zo'n 90 minuten is, denk ik.