Vertraging

We hebben vijf jaar lang heerlijk brood kunnen bakken met de broodbakmachine. En het brood was niet alleen lekker, het kostte ook een minimale tijd aan voorbereiding, dus ook lekker makkelijk. Vorig jaar waren we al aan onze derde machine toe, maar ach, als je elke dag minstens één brood bakt (soms wel twee), dan mag dat ook wel. Maar deze zomer ontdekte ik vaak een soort zwart smeer in het deeg en daarnaast begon de anti-aanbaklaag los te laten. Twee dingen die ik liever niet ín m'n brood heb! En deze machine was pas net een half jaar oud! Dus ik heb de broodbakmachine aan de kant gezet en moest dus noodgedwongen zelf mijn brood gaan kneden, laten rijzen, kneden, weer laten rijzen en tenslotte bakken. Wat een werk. En je kunt het ook niet even snel doen, want je schijnt het echt twee keer een kwartier ofzo te moeten kneden voor een redelijk resultaat. Alsof ik niks beters te doen heb. Maar wat is een Nederlander zonder brood?

En toen kreeg ik van mijn moeder het boekje "Koester je hart; 40 stiltetips voor je leven" door Mirjam van der Vegt. Wat een heerlijk boekje (bedankt mam!), want hoewel niet alle tips me aanspraken, heeft het me zeker wel geholpen om wat rust te krijgen in mijn hoofd. Eén van de tips die me aansprak was om vertraging in te bouwen in je leven. Al dat gestres en gehaast levert tenslotte niks op. Nu bouw ikzelf nog niet echt bewust vertraging in mijn leven in, maar ik heb hem zo verdraaid: geniet van de vertraging.

Normaal gesproken zou mijn reactie op ongeplande vertraging irritatie zijn: "Balen dat die bus twee uur vertraging heeft." Of: "Kun je alsjeblieft een beetje doorlopen?" (tegen Juda of Zoë). En dat brood bakken met de hand was natuurlijk al helemaal een verspilling van mijn kostbare tijd.
Sorry, ik ben gewoon een wat ongeduldig typje.

Maar sinds het lezen van het boekje geniet ik van het kneden van het brood. Even lekker mijn handen aan het werk zetten in plaats van mijn hoofd. Even nergens aan denken, gewoon dom werk doen.

Een andere term die Mirjam in haar boekje introduceert is lummeltijd en dan met name voor je kinderen. Nu hebben onze kinderen in verhouding met Nederlandse kinderen wel erg veel lummeltijd, tot grote ergernis van hun moeder. Maar ik kan nou eenmaal niet 5,5 uur per dag school aanbieden, ik kan er niet elke middag met ze op uit trekken om bergen te beklimmen of in rivieren te zwemmen. En verder is er hier weinig te doen voor kinderen en ze hebben ook niet veel vriendjes of vriendinnetjes en we hoeven niet alle verjaardagen van ooms, tantes, neefjes en nichtjes af te lopen. Veel lummeltijd dus, waarin ze lekker een boek lezen, een hut bouwen of met het poppenhuis spelen.

En die ergernis daarover? Die is bij mij verdwenen. Laat ze maar lekker wat lummelen. Beter dan die hectiek die ik soms proef als ik verhalen uit Nederland hoor. Kinderen die niet eens de tijd hebben om zich te vervelen, omdat ze van hot-naar-her moeten rennen.

Ik zou nog wel meer kunnen schrijven over dingen die me aanspraken uit het boekje, maar straks kom ik met de copyright in de problemen :-)
Dussss.... eigenlijk moet je het gewoon zelf lezen.
Maar voor nu: geniet van de vertraging!